Witloof forceren in de serre

Witloof forceren in de serre

 Algemeen

De productie van witloof, ook wel Brussels witloof en ten onrechte andijvie genoemd, is van Belgische oorsprong (Driehoek Brussel – Mechelen – Leuven).
Het dateert van rond 1850. In het begin van de eeuw waren alleen de Belgen met deze activiteit bezig. Helaas wordt onze markt momenteel overspoeld door witloof met name uit Frankrijk.
In dit artikel beperken we ons tot het bespreken van het forceren van witloof. We zullen de teelt zelf later bestuderen. De witloof behoort tot de composietenfamilie, tot het geslacht Cichorum en tot de soort intybus. De wetenschappelijke naam is dan ook Cichorum intybus. Het is een tweejarige plant: het eerste jaar vormt hij bladeren, daarna een penwortel. Het volgende jaar, wanneer de vegetatie weer begint te groeien, komt het zaad. Het forceren van de andijvie vindt plaats tussen deze twee fasen, d.w.z. tussen de vegetatieve fase (bladeren en wortel) en de generatieve fase (bloemen en. zaden). Dit ideale dwingende stadium wordt het “voorproefstadium” genoemd.

Voor een mei-zaai is dit stadium natuurlijk al in oktober bereikt. Het forceren in augustus en september vereist dat er eerder wordt gezaaid met bescherming en koeling na het ontwortelen om de koude periode te geven die nodig.

Het ontwortelen van de wortels

De ontwortelingsperiode begint in oktober en kan tot december duren, afhankelijk van de weersomstandigheden. In de grond zijn de wortels bestand tegen min drie graden, terwijl ze in opgetrokken toestand slechts min één graad kunnen verdragen. Het ontwortelen moet met zorg gebeuren om de wortels niet te beschadigen of te breken, je kan het met een vork of spade doen.

Wortelbehoud

De ontwortelde wortels zijn in kettingen gerangschikt, met de bladeren van de planten in één rij op de wortels van de planten in de volgende rijen. Dit beschermt de wortels tegen de zonnestralen, die brandwonden veroorzaken.
Als alternatief kunnen wortels worden verzameld in pakketten door een centrale ventilatieschoorsteen te laten staan. De bladeren beschermen de wortels tegen de vorst. Dit soort conservering in het veld kan ongeveer een maand duren. In geen geval mogen de wortels worden gewassen voor deze conservering.
Voor professionals gebeurt het rooien mechanisch en worden de bladeren verwijderd voordat de wortels worden gerooid. De conservering van de wortels gebeurt dan voornamelijk in koelkasten met een graad meer.

Voorbereiding van de wortels voor het forceren

Deze voorbereiding vergt veel tijd en moeite. De wortels worden gesorteerd, en de wortels die te fijn en te groot zijn worden verwijderd. Een goede wortel is minstens 15 cm lang en de diameter bij de wortelhals moet ongeveer 4 cm zijn.
Het blad wordt dan 1,5 cm van de kruin van de plant afgesneden. Als de snede langer is, is de kans groot dat er verrotting optreedt. Een kortere snede zou de knop die bestemd is voor de productie van de appel beschadigen. De snede van het blad wordt gevolgd door de “dressing” van de planten: verfrissen met een schone snede op ongeveer 15 cm van het uiteinde van de wortels en de eventuele wortelknobbels verwijderen. Zodra ze klaar zijn, worden de wortels naar de forcerielocatie getransporteerd. De kwaliteit van een mooie witloof hangt voornamelijk af van de grootte van de kraag van de plant.

Dwingende technieken

Twee belangrijke forceringstechnieken worden ons voorgesteld: de traditionele techniek in geulen of lagen en de hydrocultuurforcering.

  1. Gelaagde forcering

In een beschutte ruimte van uw moestuin of in een stam, opent u een 20 cm diepe sleuf. De verwijderde grond wordt opzij gezet en zal worden gebruikt om de wortels te bedekken. De grootte van de sleuf is afhankelijk van het bekledingsmateriaal dat je hebt. Controleer voor het plaatsen van de wortels het vochtgehalte van de grond. Inweken is vaak nodig om een waterreserve op te bouwen. Wortels worden in de laag in strakke rijen geplaatst; iets schuin. Fijne grond moet aan de basis van de rijen worden geplaatst. Met goed werk, zullen de kragen op hetzelfde vlak verschijnen. Als het laagje klaar is, verspreidt u 2 tot 3 cm fijne grond op de kragen en geeft dit wat water, zodat het tussen de wortels doordringt. Laat het 24 uur drogen en bedek het met 15 cm afgebrokkelde grond. Deze bodemlaag wordt vervolgens bedekt met stro en tenslotte worden er platen of kaders gelegd.
Een in oktober gelegde laag maakt een oogst voor het einde van het jaar mogelijk. Doe-het-zelvers en geïnformeerde amateurs kunnen een verwarmingssysteem op de bodem van de sleuf installeren. De eenvoudigste techniek is de elektrische kabel.
De thermosifon (warmwaterverwarming) is gereserveerd voor grotere forcering en voldoet niet aan de behoeften van een normaal huishouden.
Een verwarmde sleuf laat een oogst toe in 3 weken bij plus of min 15 graden. Opgemerkt moet worden dat de verwarming niet direct na het aanbrengen van de lagen kan worden aangesloten. In feite worden de lagen een week lang zonder verwarming gelaten om de vorming van de wortels te stimuleren, die essentieel zijn voor het pompen van water door de wortels en de vorming van de witloof.
De witloof wordt van de wortel gescheiden door een scherpe beweging van de pols, daarna kunnen de geoogste producten worden schoongemaakt en in de koelkast geplaatst worden.

  1. Hydroponic forcering

Is in containers of tanks die in geklimatiseerde ruimtes zijn geïnstalleerd. Professioneel forceren gebeurt in afwezigheid van vast substraat met behulp van voedingsoplossingen. Dit type van forceren zonder bovengrond vereist aangepaste variëteiten zoals bijvoorbeeld Zoom Fi.

De amateur kan zich laten inspireren door deze nieuwe techniek en zeer goede resultaten verwachten. Elke hobbyist heeft zijn eigen gewoontes en trucs. We behouden de methode van Jacques Vergnion: hij gebruikt een serie emmers van 10 liter. Het aantal emmers hangt af van de hoeveelheid die u wilt forceren. De bodem van de emmers wordt geperforeerd met een gat en hij vult ze halverwege met natte turf. De “aangeklede” wortels worden dan verticaal, naast elkaar, geplaatst met de kragen die ongeveer 1 cm buiten de rand uitsteken. Een emmer bevat 20 tot 25 wortels. Reserve emmers kunnen vooraf worden klaargemaakt en kunnen gemakkelijk buiten worden opgeborgen in afwachting van het forceren. De emmers worden echter wel beschermd tegen eventuele vorst.

De emmers worden dan in een donkere, verwarmde ruimte geplaatst, dit is vaak een kamer met verwarming. De basis van de emmers wordt geplaatst in een container met het water dat nodig is om het witloof te laten groeien. Na een maand wachten bij 15 graden wordt er 2 tot 4 kilo per emmer geoogst.
Bedek het geheel met een zwart of plastic vel en controleer het waterniveau in de container. Met dit systeem vermijdt de heer Vergnion problemen met het behoud van de wortels tijdens het wachten of het forceren.
Forceren in een emmer (zonder gat) in 5 cm water is nog steeds mogelijk. Let er wel op dat de wortels niet zonder water komen te zitten. Deze techniek veroorzaakt vaak wortelrot.
De temperatuur van de forcering mag niet hoger zijn dan 15-16 graden. Bij hogere temperaturen draait het witloof uit en is het hol. Bij lagere temperaturen zal de oogst worden uitgesteld, maar de hoeveelheid product wordt wel gegarandeerd.

Meer berichten

SERRE OPRUIMEN IN HET NAJAAR – DEEL 2

De zomer is voorbij en het najaar is begonnen. Het is tijd om je hobby serre op te ruimen en klaar te maken voor de winter. In twee blogs ga ik jullie meenemen in hoe ik mijn serre opruim, schoon maak en poets voordat de winter gaat beginnen.

Lees meer

Wat doet vochtigheid in een serre?

Als planten groeien, absorberen ze water via hun wortels en geven het als waterdamp af via hun poriën. Ze zweten, net als wij. De mate waarin dit gebeurt is sterk afhankelijk van het vochtgehalte van de lucht in de serre. Hoe droger het is, hoe sneller de planten zullen verschijnen

Lees meer

Hoeveel kost een serre?

Er zijn serres voor elk budget, afhankelijk van individuele factoren zoals: functie, afwerkingsgraad, ...

Lees meer